ค่ายกฎหมายกับสังคม

เมื่อวันที่14-17มีนาคม1549ที่ผ่านมา นิสิตชั้นปี1ต้องไปค่ายกฎหมายกับข้อเท็จจริงในสังคม ถือเป็นคะแนนเก็บ30 คะแนน นับว่าเป็น4วันที่ เหนื่อย(คืนสุดท้ายกว่าจะได้นอนก็ปาไปตี4ครึ่ง ตื่นอีกที6โมง) โทรม และได้ข้อคิดอะไรหลายๆอย่างกลับไปเพียบบบ
ได้ข้อคิดว่า...

การใช้กฎหมายต้องคำนึงถึงสภาพทางสังคมด้วย

ความยุติธรรมตามกฎหมาย กับ ความยุติธรรมตามความเป็นจริง บ่อยครั้งที่ขัดกัน ดังที่คุณวิทยากรทีไปบรรยายในค่ายยกตัวอย่างให้เราฟังว่า เพื่อนยืมเงินเรา 50,000บาทแต่ไม่ได้ทำหนังสือสัญญากู้ยืมเงินกันเอาไว้ พอเพื่อนเบี้ยว ซึ่งตามกฎมายแล้วเราไม่สามารถไปเรียกร้องหรือบังคับให้เขาใช้คืนได้เลย แต่ในความเป็นจริงล่ะ มันถูกแล้วหรอ? มันยุติธรรมหรอ? อย่างไรก็ตาม CICEROได้กล่าวเอาไว้ว่า ความยุติธรรมมีในโลก แผ่ซ่านไปในทุกสิ่งพระเจ้าสามารถมองเห็นได้ เฮ่อ....ยังดีนะที่พระองค์ยังคงมองเห็น

การต่อสู้ที่สูญเสียเลือดเนื้อมากที่สุดเป็นการต่อสู้เพื่อคุ้มครองฐานทรัพยากรธรรมชาติ ที่ชาวบ้านต้องต่อสู้กับพวกนายทุน

พอเราได้ฟังเรื่องการต่อสู้ของชาวบ้านแล้วเจ็บปวดมากเลยล่ะ พวกเขาไม่มีแม้เงินประกันตัว ไม่มีเงินค่าทนาย ไม่มีอะไรเหนือนายทุนเลย แต่พวกเขากลับสู้...

และข้อคิดสุดท้ายที่เราคิดได้คือ...

จากประวัติศาสตร์การเมืองไทย การนองเลือดไม่เคยมาจากการชุมนุม หากแต่มาจากการใช้อำนาจรัฐ

เราอาจจะไม่ใช่คนที่ยอมทำอะไรเพื่อสังคมมากเท่าไหร่นะ แต่ว่า...ไม่รู้สิ ค่ายนี้ทำให้เห็นข้อเท็จจริงหลายๆอย่างเพิ่มมากขึ้นจริงๆ