aaznoow

Tuesday, October 18, 2005

หนูได้เข้ากรุงแล้วค่ะ



เพิ่งกลับมาเมื่อวานสดๆร้อน จากโคราช นครราชสีมา มาล่ะ ไปตั้งแต่วันที่ศุกร์ที่14-จันทร์ที่17/11/05 รวมทั้งสิ้น4วันค่ะ เป็นค่ายออกแนวค่ายอาสาไรเงี้ย ของสจม.(สโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ชื่อค่าย"คันนา" โดยหลักแล้วไปเพื่อไปศึกษาชีวิตของชาวนาที่โน่น ก็ไปกัน19คนล่ะ
  • วัีนแรกที่ไปถึงก็ทำความสะอาดที่พัก ซึ่งก็คือโรงเรียนบ้านหนองปรึก ครั้งแรกที่เห็นนี่แบบว่า...อึ้งไป5วินาที ไม่คิดว่าเราจะมาถึงแล้วจริงๆ แหม!ยังไม่ค่อยชินกับการมาออกค่ายต่างจังหวัดนี่นา เรานอนค้างที่ห้องเรียนป.4 มดเยอะ แมลงก็ยิ่งเยอะกว่า แล้วผนังด้านบนของห้องเรียนมีแค่ตาข่ายตาห่างๆ ไม่มีมุ้งลวดแต่อย่างใด พอตกดึกเลยมียุงมานอนเป็นเพื่อน ฮ่าฮ่า..เล่นเอาขำไม่ออกไปหลายวัน
  • วันที่สองมีกิจกรรมที่เป็นงานเป็นการมากค่ะ ต้องไปพูดคุยกับชาวบ้านแถวๆนั้น ถามสารทุกข์สุขดิบ ลักษณะสังคม การเมือง เรื่องทั่วๆไป ไรทำนองนั้น พอทำงานนี้จบแล้วคิดได้เลยว่า ชีวิตพวกเขานี่ก็ดีนะไม่ต้องมีเงินทองมากมาย รวยล้นฟ้า ก็อยู่ได้ ต่างกับในเมืองมากๆเลยล่ะ แต่ที่น่าตกใจคือ การเมืองที่ยังมีการซื้อเสียงอยู่จริง ความไม่เท่าเทียมของคนในหมูบ้าน ความนิยมที่จะมีสามีเป็นฝรั่ง และเรื่องอะไรอีกมิอะไร ที่เราเคยได้ยินมา แต่ไม่คิดว่าจะได้พบเห็นจริงๆด้วยตัวเอง...เลยได้แนวคิดอะไรใหม่ๆอีกเยอะเลยล่ะ
  • วันต่อมาก็ไปลองทำนา รู้เลยว่าเหนื่อยมากค่ะ กว่าจะได้ข้าวสักกำมือ เชื่อแล้วว่า ชาวนานี่ หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินจริงๆ ต้องมีความอดทนมาก มาก มาก เหลือเกิน
  • วันสุดท้ายได้ทำกิจกรรม เล่นกับเด็กๆ...ดูเป็นนางสาวไทยมากๆ ฮ่าฮ่า

...สรุปแล้ว เหนื่อย แต่ก็ สนุก + ประทับใจรุ่นทุกๆคนมากเลยล่ะดูแลดีจนปลื้มเลย ฮ่าฮ่า...

เห้อ นี่ก็ยังไม่หายคันจากการโดนแมลงกัดทุกคืนที่โคราชเลย ฮือ ฮือ



Sunday, October 09, 2005

ิBuffet เค้ก



ได้เมลมาจากเพื่อนแนะนำbuffetเค้ก เลยชักชวนกันไปกิน ในราคา150บาท อย่าลืมบวกvat 7% ร้านอยู่แถวสุขุมวิท33 (ไม่ประสงค์จะออกนามนะ...ถ้าอยากรู้msnคุยกันได้)

หลังจากชิมทุกเค้กทุกก้อนแล้ว คณะกรรมการทั้ง 6 ได้แก่ โมเอะพลอย ส้ม เจ้ด เอ็ม และเจตต์ สรุปได้ว่า buffet เค้กที่นี่เอาไป 4.4แต้ม(คิดเองว่าเต็มกี่ส่วน) ก้อนที่รับกันไม่ได้ที3ชนิดคือ ทิรามิสุที่หน้าตาไม่เหมือนเลย กับ ก้อนดำๆรสชอกโกแลตอะไรสักอย่าง ส่วนที่อร่อยก็คือ คัสตาด ที่ทุกคนลงมติเป็นเอกฉันท์!!!

...ถึงกระนั้นแต่ละคนก็เห็นกินกัน กะว่าถ้าไม่อืดอิ่มตายคาโต๊ะนี่จะไม่กลับบ้านกันเล้ยยย...

Saturday, October 01, 2005

...love ACTUALLY is all around...

  • 11.06 นาฬิกา ไอ้หมูโทรมา...หาได้รู้ไม่ว่าอิช้านนางสาววุ้นเนี่ยกำลังนอนหลับอยู่ น้ำเสียงมันมีความสุขสวิงลิงโก้มากๆ อยากเสนอข่าวที่มันจะมาup dateสุดฤทธิ์ แล้วมันก็เผยว่า "ไอ้วุ้น กูได้เป็นแฟนกับมิ้มแล้ว!!! " ในใจอิช้านเนี่ยแทบจะกรี้ดออกมา(เอ่อ..แต่สุดท้ายก็ได้แผดเสียงแหล่ะนะ) ดีใจกับไอ้หมูมันมากกกกกกกกกก เพราะกว่าจะมาถึงขั้นนี้ได้มันต้องอดทนฝ่าฟัน ขวากหนาม ทั้ง ตื้อ พยายาม เฟ้ารอ เหงา เศร้า เฟลล มานานมาก:) ...หมั่นไส้โว้ย... ฮ่าฮ่าฮ่า ขอบใจที่มึงโทรมาปลุกกู เลยได้มีเวลาอ่านหนังสือกับเวลาที่มากขึ้น ทั้งๆที่กะว่าจะตื่นสักเที่ยง...นานๆจะได้นอนเที่ยงสักที...เห็นแกมีความสุขก็ดีใจไปกับมันจริงๆ
  • เอ่อ...ไอ้หมูนี่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนอยู่สาธิตจุฬา ตอนนี้มันเรียนอยู่บัญชีม.ธรรมศาสตร์ ปี1

ไม่ใช่แค่เรื่องไอ้หมูคนเดียวหรอก มีอีก ตอนนี้บรรยากาศของกลุ่มเพื่อนที่คณะอบอวลไปด้วยความรัก คนนึงก็มีแฟน อีกคนก็มีหนุ่มมาจีบถึงสองคน love ACTUALLY is all around. จริงๆเลย

ส่วนตัวอิช้าน....เลยต้องกลับไปรักพ่อรักแม่ที่บ้านอย่างเดียว กร้ากกกกกกกก

ปล.ถึงแม้ว่าจะตั้งหัวเรื่องเป็นชื่อหนังเรื่องนี้ก็ตาม แต่โดยส่วนตัวไม่ค่อยได้พิศวาสกับหนังเรื่องนี้เท่าไหร่หรอก เพียงแต่มันเข้ากับเหตุการ์ณช่วงนี่ดีจริงๆ