มายเลิฟ สะตอรี่

...เ่อ่อ เห็นช่วงนี้มีแต่คนมีความเลิฟ มีทั้งเลิฟหวาน เลิฟขม เลิฟผสมปนเปกัน แต่อะนะ ยังไงๆ สุดท้ายมันก็เป็นความเลิฟอยู่ดี
มันช่างน่าอิจฉายิ่งนัก ที่มนุษย์คนนึงจะได้มีความเลิฟ จนเราเริ่มคนไม๊คันมืออยากจะมีความเลิฟกะเขาบ้าง

...แต่พอเอาเข้าจริงแล้ว มันช่างยากเย็นแสนเข็นจริงๆนะคะ

...เคยมีเพื่อนดิช้านคนนึง คือไอ้หมูนั่นแหล่ะ ขอเกริ่นหน่อยว่าไอ้หมูนี่ก็เป็นเพื่อนชายสนิทคนนึงที่ตอนนี้มันมีแฟนเป็นฝั่งเป็นฝาไปเรียบร้อยแล้ว มันพูดกับดิช้านว่า

'กุว่ามึงต้องเรียนจบแล้วแต่งงานคนแรกแน่เลย คือมีแฟนคนเดียวแล้วแต่งเลย ถ้ามึงยังคง เรื่องมาก เลือกมาก อยู่อย่างนี้'

ได้ยินแล้วผงะค่ะ... ง่าง่า ช้านป่าวเรื่องมาก เลือกมากนะเว่ย ช้านแค่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรในชีวิต ก็เท่านั้น

ตอนอยู่มัธยมนะ ก็อยากแบบมี แ-ฟ-น กับเขาเหมือนกัน แบบที่เรียกว่าpuppy loveอะ แต่ยังไง้ยังไง ก็ไม่มีอะ หาไม่ได้ พอมีทีกลายเป็นข้ามขั้น(แต่ก็ไม่ถึงว่าเป็นแฟน) ไปมีฟามเลิฟซีเรียสเข้าให้

จะเรียกว่าเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้ที่ ฟามเลิฟครานั้น ทำให้มองชีวิตเปลี่ยนไปเยอะ จนบัดนี้ยังมานั่งคิดอยู่เลยว่า ....ทำไมชีวิตช้านไม่มีความรักเป็นเสตปๆนะ ทำไมต้องเจอเรื่องหนักๆ เป็นมรสุมลงมาตู้มเดียว ทั้งที่ช้านไม่เคยมีแฟน แต่ไมต้องมาเจอแต่...คนไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษเยอะจัง (คนดีๆก็มี แต่มีน้อย)

เออะ...แล้วนี่ช้านมาพล่ามเรื่องเก่าๆเพื่อ?

สรุปก็คือ เวลาก็ล่วงเลยมานานนม ไมช้านยังเปลี่ยวได้อยู่ ไม่อยากแอบเหงาแบบเ้สนาหอยนะเฟ่ย

...เฮ่อ...แล้วช้านก็จะโสดต่อไป ให้ตายเถอะโรบิ้น