นอยจัด
เอ่อ วันนี้อารมณ์มึนได้ที่ ว่างได้เวลา มานั่งเขียนอะไรเล่นดีกว่าทิ้งท้ายก่อนสอบไฟเน่าาาาาปี2เทอมต้น...
ความรู้สึกนึกคิดของปลาทองหัววุ้นและการเปิดดูสมุดบันทึกอ่านเรื่องราวของตนเองที่ผ่านมามีดังนี้...
ไปเล่นบาสประเพณี นิติ-วิดวะ
ทั้งที่ตามจริงแล้วต้องให้เฟรชชี่แข่ง
แต่พอดีน้องบาดเจ็บประกอบกับตำแหน่งที่เราเล่น(เป็นเซนเตอร์ที่เตี้ยที่สุดในสนาม)คนขาดพอดี
รุ่นพี่เลยบอกให้เราลง ก็ขำขำอะนะ แต่แอบเขินตรงที่เพื่อนๆวิดวะจำเราได้ไง
เลยโดนแซวไปตามระเบียบ *เล่นเสร็จแล้วมันยังแซวกันไม่เลิก เรียนกฎหมายผ่านมาหนึ่งปี
ในที่สุดก็เริ่มปรับตัวได้แล้วถึงจะต้องใ้ช้เวลานานก็เหอะนะ แล้วยิ่งคนในคณะ
ไมมันไบร์ทกันได้อย่างงี้ฟะ คนซุ่มเรียนเยอะโคด กดดันลึกๆอะ แต่มันก็ไม่เท่า
"เรากดดันตัวเราเอง"หรอกเนอะ *ช่างหาเรื่องจริงๆไอ้วุ้นนนนนน บ้านรับน้อง'บ้านเฟี้ยว'
เรารู้สึกผูกพันมากๆอะ จนแปลกใจตัวเอง
ทั้งๆที่เพื่อนบางคนเพิ่งรู้จักกันมาไม่กี่เดือนแต่ก็สนิทกันแล้ว
บวกกับเพื่อนๆที่รู้จักกันตั้งแต่รับน้องปี1แล้วมาทำบ้านด้วยกันอีก
เลยยิ่งผูกพันใหญ่ ทีนี้ปัญหาคือ...พอบ้านเฟี้ยวจะจัดกิจกรรมอะไรสักอย่าง
ไอ้เราเลยอยากไปร่วมมันทุกงาน อย่างล่าสุดก็ไปเที่ยวเพชรบุรีด้วยกันมา- ไปขายของมาที่ ถนนคนกิจกรรม
วิญญาณแม่ค้าออกอีกครั้ง หลังจากปีที่แล้วก็ขายกันไปรอบนึงกับ cu-walking street
กับกลุ่มเพื่อนในคณะ *อุตส่าห์ใส่กระโปรงพลีทไปเพื่อความคล่องตัวเลยนะ ไปเรียนพัฒนาบุคลิกภาพมาอะ ของ john
robert power ก็ดี มีความรู้ในหัวเพิ่มขึ้น ไอ้ออย เืพื่อนสมัย เนอสเซอรี่
อนุบาล ประถม มัธยม มหาลัย จะไปเรียนต่อญี่ปุ่นเดือนกันยายนนี้ *bon yoyage เว้ย หลังจากที่เคยไปติดต่อกัน4ปี(ม.2-ม.5)คาดว่าโควต้าไปซัีมเมอร์คงหมดแล้ว *ก็สมควรแหล่ะนะ ส่วนโควต้าที่จะได้ไป work and travel คงเท่ากับศูนย์ บ้านเราไม่มีนโยบายให้ไปทำงานหาเงิน ทำงานบริการเมืองนอกอะ นอกจากว่าจะไปเรียนต่อหลังจบป.ตรีแล้ว นั่นก็อีกเรื่องนึง ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เราได้มีครอบครัว เพื่อน ญาติสนิทมิตรสหาย ดีๆ
หรือแม้นแต่ให้เราได้พบอุปสรรคขวากหนามต่างๆนานา
เป็นการทดสอบที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น *มองโลกในแง่ดีโคตร ตอนนี้มีadvisorเป็นรุ่นพี่สาธิต+เป็นแฟนของเพื่อนเรา'ไอ้พิม'
แล้วล่ะค่ะ เป็นการได้มาโดยเสน่หาและถูกชะตากันอย่างพิลึก-จบข่าว-




